Een aantal jaar geleden bestond de digitale camera nog niet. Toen waren er alleen de analoge camera's. We werkten toen nog met fotorolletjes en camera's die je volledig met de hand moest bedienen.
Als je nu een foto maakt kun je meteen terug kijken of deze gelukt is. Vroeger kon dat niet. We werkten met een fotorolletje wat
zeer gevoelig voor licht was. Ik weet het nog dat ik een fotorol uit mijn camera wilde halen, ik dacht dat ik hem
goed terug gespoeld had maar dat was niet zo en al de foto's waren toen mislukt. Het ontwikkelen daar in tegen was echt een vak apart. Er moesten allerlei producten aan toegevoegd worden, o.a. chemicaliën, om de foto's te ontwikkelen. Dan moest je nog uitkijken dat er niet onverwacht iemand binnen kwam in de doka, want dan was de kans erg groot dat de foto's alsnog mislukten (waar ze de foto’s dus ontwikkelde noemden ze DOKA (de donkere kamer)). In de doka werd vaak met een roodachtig licht gewerkt wat geen kwaad kon voor het lichtgevoelige materiaal.